onbevreesd

Teruglopend naar de tent, in het donker, blik schuin vooruit gericht, opletten waar ik mijn voeten zet. En dan opeens, opkijkend, zie ik de volle maan schijnen door de boom heen. Een magisch moment!

Het is de tweede avondwandeling waarbij ik de lucht afspeur naar de volle maan. Eerst is er de teleurstelling: niets te zien maar de tweede keer zie ik haar schijnen boven het open veld. Ze laat zich niet vastleggen op foto als een herinning voor later. Hoe houd ik dan deze mooie herinnering vast?

Daarna lopend over de camping vanaf het hek, via het toiletgebouw naar de tent. Het is donker door de bossages rondom, deze camping heeft geen straatverlichting, want er zijn geen straten alleen bospaadjes en gras.
En dan straalt ze nog even, als een knipoog in het donker. Ze fluistert: ‘Wees onbevreesd!’

Dit moment koester ik en gebruik het als het uitgangspunt voor een houtskooltekening ter grootte van 70×100 cm. Deze herinnering tekenen is een ‘ik worstel en kom boven’ ervaring. Steeds meer zwart aanbrengen maar toch een een licht schijnen suggeren. Structuren, vormen en mytisch gevoel vormgeven. Steeds maar weer kijken, reflecteren en moed verzamelen om door te gaan met tekenen. Ik geef deze tekening de titel: ‘Wees onbevreesd’.

Voor meer tekeningen: zie portfolio

Meer tekeningen en teksten staan op mijn Ellen Faber linkedin