Woordenwisseling

Als ik op de driesprong aan kom, staat daar een, van dik hout zaagt men planken, bankje. Ik neem plaats, open mijn telefoon  en staar  naar het kleine scherm. Maps presenteert meerdere weggetjes maar geen overzicht….welk weggetje leidt zonder een al te grote omweg naar huis? Ik hoor: Hobbel de bobbel, twee fietsers op links. Over een onmogelijk smal paadje, langs een met prikkeldraad afgezet weiland,  komen ze aangereden. De man fietst voorop met een hondenkar achter zijn fiets en daarachter komt zijn fietsende vrouw. Maar de meeste aandacht trekt de aangelijnde hond, hij loopt helemaal voorop en trekt bij wijze van spreken de kar. Ik kan deze karavaan niet stilzwijgend voorbij laten gaan. Ik roep de man toe: ‘mooi om te zien hoe jij je hond uitlaat’. Hij roept terug: ‘ja, dan blijft die tenminste in beweging’. En terwijl na de hond, de man, de kar ook de vrouw me passeert, zegt ik tegen haar: ‘en jullie hobbelen erachteraan’! Ze lacht:’ Ja, haha zeg dat wel’ . En verder fietstend over het volgende hobbelige paadje verdwijnen ze uit zicht. Ik stap het pad op waar zij vandaan kwamen.

Verwondermomenten en sociale interactie.

Tijdens mijn wandelingen ervaar ik verwonder momenten die meestal te maken hebben met de (ontluikende) natuur. Maar de leukste momenten zijn de momenten waarop ik met iemand een kleine woordenwisseling heb. Hier is zelfs onderzoek naar gedaan.

Susan Pinker schrijft in The Village effect: How face to face contact can make us healtier and happier.

Linken voor Meer:

Meer blogs over gesprekken met voorbijgangers: een dagelijks portie geluk en zij wandelt met paarden

Iets over mijn beeldende werk is te lezen op de homepagina

Kunstwerken (paperart en tekeningen) zijn te vinden bij portfolio

Op instagram @ellenfaberart post ik mijn dagelijks portie geluk. Als je van mijn recente kunst op de hoogte wilt blijven kun je me op instagram volgen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.