Artikelen door Ellen Faber

,

onbevreesd

Teruglopend naar de tent, in het donker, blik schuin vooruit gericht, opletten waar ik mijn voeten zet. En dan opeens, opkijkend, zie ik de volle maan schijnen door de boom heen. Een magisch moment! Het is de tweede avondwandeling waarbij ik de lucht afspeur naar de volle maan. Eerst is er de teleurstelling: niets te […]

,

oogcontact

Zij kijkt me aan, stilzwijgend maar veelzeggend oogcontact. Als een madonna , bijna een piëta , staat ze daar met haar naakte kind in haar armen. Hij voelt zo licht aan, alleen nog wat botjes en een zachte ademvleug die langs haar wang strijkt. Haar kind. Meer dan deze omarming heeft ze hem niet te […]

Faberpotlood

Faberpotlood, zo noemde de vader van mijn schoolvriendinnetje Heleen me als ik bij haar thuis kwam spelen. Nooit noemde hij me bij mijn voornaam. Voor hem was het een leuke privé woordgrap. Maar als zesjarig meisje vond ik dit heel vreemd.Al van jongs af aan houd ik van tekenen. Op de lagere school vroegen mijn […]

Wat zou liefde doen?

Stel je deze situatie voor: Een groepje mensen komt op je af en pats boem een oordeel wordt voor je voeten geworpen. Je ziet het, je voelt het, hoe reageer je? Schiet je meteen in de tegenaanval of de verdediging of adem je rustig door en stel je jezef de vraag: Wat zou Liefde doen? […]

de zin van mijn leven

De zin van  mijn leven kwam onlangs ter sprake: eerst tijdens een rondetafelgesprek met als insteek de begrippen zin, zinvol, zinloos, zingeven.  Een gesprek wat als een weefsel wordt. Iedere gesprekspartner reikt inspiratiewoorden aan die we tijdens het spreken en luisteren als draden in elkaar vlechten. Of er wordt getrokken aan een ‘draad’, dit is […]

,

liefde voor tekenen

Ik voel liefde voor tekenen. Mijn tekentaal is een samenspel tussen mijn gevoel, hoofd en hand. Streep voor streep ontvouwt zich op papier wat me bezig houd. Mijn hand geeft het vorm. Dit verwondert me elke keer weer. Op de kunstacademie had ik een gruwelijke hekel aan tekenen met houtkool, modeltekenen nog wel. Ik voelde […]

, ,

het levenspad

Nieuwsgierig geworden door mijn verhaal was hij na afloop van het interview naar de tekeningen gelopen. En deze (met de weglopende vrouw) had hem het meest getroffen, ook vanwege de titel: ‘bevrijd van het verleden’. Ik vroeg hem wat hem raakte. Hij vertelde dat hij zich in een rouwfase bevond, nu zijn vrouw net opgenomen […]

,

bevrijd van mijn verleden

‘Bevrijd van mijn verleden’, is de titel van een tekening die ik 5 mei tentoonstel in Amersfoort. Hoe zou het zijn om volledig mijn hart te volgen en alle beperkingen los te laten? Bevrijd van de angsten die ik heb uitgestaan, de slapeloze nachten, bevrijd van de gedachten en de gebeurtenissen in het verleden die […]

,

mijn eigenheid spreekt

Mijn eigenheid spreekt haar aan en ze nodigt me uit om te komen exposeren  en voor een kunstenaarsgesprek. Een gesprek over het creatieve proces en een zinvol leven. Nicolette heeft het begrip Lenteren als thema voor de expositie gekozen. ( lenteren als deel van het creatieve proces). Ik voel in wat voor kunst van mij daarbij […]

lenteren in kunst

Kun je lenteren herkennen in de kunst? Welke betekenis heeft het woord lenteren voor mij? Ik keer naar binnen en voel en verwoord het zo: Lenteren is naar binnengekeerd zijn en langzaamaan naar buiten toe ontrollen, zoals een varenblad zich ontrolt of een sneeuwklokje. De belofte, in de vorm van een bol, wordt gepoot: alles zit er […]