Artikelen door Ellen Faber

Opgetekend en aangepakt.

‘Leg dat mes weg’, klinkt er door de stationshal. Verbaasd kijken A. en ik elkaar aan. Een grijze stationshal op een druilerige middag is de setting waar onze ontmoeting plaatsvindt. Met mondkapjes voor voeren we een gesprek. Zojuist heb ik mijn in plastic verpakte tekenmap met inkttekeningen overhandigd.   Het  zakje met door mij gebakken brownies […]

,

Bonkende buizen en PTT groen

Al dagenlang tikt, klopt, bonkt en ratelt de cv. Overdag besteed ik geen aandacht aan de bonkende buizen maar ga ik verder met tekenen, lezen, knippen, kleuren. Maar tijdens de wakkere nachtelijke uren denk  ik hier anders over.  Het beste wat ik kan bedenken is thee zetten, een kruik maken en gaan lezen bij het […]

zussen zeegeluk

Snel kleedt zij zich uit, verlangend naar zeegeluk,loopt ze op blote voeten de witschuimende branding tegemoet.Golven rollen over haar voeten, slaan tegen haar buik.Ze geeft zich over aan de omhelsing van de zee. Als aan een geliefde.Zelfs vanaf een afstand zie ik het moment plaatsvinden,het oplichten van haar blijdschap. Met trouwe hondenogen Ik kijk haar na, […]

Liefdevolle toewijding.

Ter inspiratie én als herinnering aan liefdevolle toewijding hang ik deze tekening ‘in het zicht’. Het is mijn verbeelding van het verhaal over een vertraagde opdracht en de belofte: ‘Wat er ook gebeurt , wij maken de opdracht af’. Deze door haar aan hem gedane belofte, raakt me. Het is een verhaal van toewijding aan […]

Kleurige conversatie

Als een tengere monnik loopt ze voor me uit. Haar korte witte haar en omgeslagen tas steken af tegen het  zwart van haar jogging pak. Hoog torenen de groengebladerde bomen aan weerszijden van haar. Aan het einde van de, met roestbruine bladeren bezaaide, laan wandelt ze rechtsaf, ik neem  de bocht naar links. Begin deze […]

Mijn hart springt op

Mijn hart springt op als een man, op het pad voor me, gaat huppelen. Weet jij nog hoe het voelt? Huppelen? Hoe je loskomt van de grond en dat alles aan je schommelt? Je jas en je tas zwaaien heen en weer, je haren wapperen op en neer om je hoofd. Ik herinner me het, […]

De man met de vuilniszak

Hij draagt wit haar, een geruit overhemd en een opgebollende plastic vuilniszak. De man met de vuilniszak komt vanwaar ik heenloop. In het voorbijgaan vraag ik hem, voor de grap, of hij afval geraapt heeft. Hij stopt en vertelt me dat er twee helmen in de zak zitten. Helmen? Dat is een bizarre bijvangst van […]

glanzend parelt haar verdriet

Als een zwarte gestalte staat ze onder de rode beuk, haar rouw als een zware mantel omgeslagen. Glanzend parelt haar verdriet- als zweetdruppels op de huid- een glanzende weerspiegeling van het innerlijk gemoed. Haar rouwmantel opent zich uitnodigend. Treed nader. Ik zie de geborgenheid van een moederschoot; met glad geaaide borsten als kussens en een […]

oog in oog met Frida

Gemiste kans Oog in oog met Frida kantelt mijn zelfbeeld. Ik herken iets van haar in mij. In mijn jonge jaren had ik volle donkere wenkbrauwen, ze liepen zelfs lichtelijk door. De maatschappij wees me erop (soms letterlijk met ‘het vingertje’) dat vrouwen geen doorlopende wenkbrauwen en andere gezichtsbeharing horen te hebben. Omdat ik geen […]

,

Ik, de schepper van mijn gedachte

Ik kies opnieuw. Keer op keer kreun ik als de rugzak aan mijn schouders trekt. Kies opnieuw! In gedachte haal ik mijn intentie voor deze dag tevoorschijn. Ik zie de tekening voor mijn geestesoog verschijnen. Dankbaar richt ik me, als de naald van een kompas naar het noorden, op de intentie. Deze visueel neerzetten is […]