Deze auteur heeft zijn bio nog niet geschreven.
Maar we zijn trots te kunnen melden dat Ellen Faber al 68 heeft bijgedragen.
Na 45 minuten stilte, in verbinding met de boom van mijn keuze, haal ik net als de andere deelnemers een klont klei op . Verrassend hoe snel mijn handen vormgeven aan de klei. Al kleiend komen de thema’s uit de stilte weer bovendrijven. Mijn handen geven vorm aan ‘de taal van mijn hart’. Na weer 45 […]
‘Het is stil in mij’ en ‘Dans met boom’ zijn houtskooltekeningen, die op een expositie over duurzaamheid en spiritualiteit hangen. De titel ‘Het is stil in mij’ kan duiden op stil zijn om tot inzicht te komen of dat er een symbolische innerlijke verstening plaatsvindt als afscherming tegen pijn. Als de buitenwereld teveel aandacht vraagt, […]
artist in residence Een kunstenaarsblik kijkt naar mogelijkheden, verbindingen. Een verblijf als artist-in-residence, biedt een nieuw te ontdekken plek, geen instant inspiratie tot het maken van tekeningen. Maar de verwondering en bewondering (wat ik zie aan vormen) wordt wel geactiveerd. Wat mijn zintuigen hebben waargenomen aan vormen, kleur (een plukje groen met knalgeel midden op […]
Als ik naar de zin ‘lijnen die verhalen vertellen’ kijk, zie ik een tekening voor me. Een tekening ontstaat door een samenspel van lijnen en deze ‘vertellen’ of ‘herbergen’ een verhaal. Tekenen is dan een verhaal vertellen, niet in woorden maar in lijnen. Lijnen die een figuur of een gemoed tevoorschijn roepen op het eerst […]
Teruglopend naar de tent, in het donker, blik schuin vooruit gericht, opletten waar ik mijn voeten zet. En dan opeens, opkijkend, zie ik de volle maan schijnen door de boom heen. Een magisch moment! Het is de tweede avondwandeling waarbij ik de lucht afspeur naar de volle maan. Eerst is er de teleurstelling: niets te […]
Zij kijkt me aan, stilzwijgend maar veelzeggend oogcontact. Als een madonna , bijna een piëta , staat ze daar met haar naakte kind in haar armen. Hij voelt zo licht aan, alleen nog wat botjes en een zachte ademvleug die langs haar wang strijkt. Haar kind. Meer dan deze omarming heeft ze hem niet te […]
Faberpotlood, zo noemde de vader van mijn schoolvriendinnetje Heleen me als ik bij haar thuis kwam spelen. Nooit noemde hij me bij mijn voornaam. Voor hem was het een leuke privé woordgrap. Maar als zesjarig meisje vond ik dit heel vreemd.Al van jongs af aan houd ik van tekenen. Op de lagere school vroegen mijn […]
Stel je deze situatie voor: Een groepje mensen komt op je af en pats boem een oordeel wordt voor je voeten geworpen. Je ziet het, je voelt het, hoe reageer je? Schiet je meteen in de tegenaanval of de verdediging of adem je rustig door en stel je jezef de vraag: Wat zou Liefde doen? […]
De zin van mijn leven kwam onlangs ter sprake: eerst tijdens een rondetafelgesprek met als insteek de begrippen zin, zinvol, zinloos, zingeven. Een gesprek wat als een weefsel wordt. Iedere gesprekspartner reikt inspiratiewoorden aan die we tijdens het spreken en luisteren als draden in elkaar vlechten. Of er wordt getrokken aan een ‘draad’, dit is […]
Ik voel liefde voor tekenen. Mijn tekentaal is een samenspel tussen mijn gevoel, hoofd en hand. Streep voor streep ontvouwt zich op papier wat me bezig houd. Mijn hand geeft het vorm. Dit verwondert me elke keer weer. Op de kunstacademie had ik een gruwelijke hekel aan tekenen met houtkool, modeltekenen nog wel. Ik voelde […]
