Blauw, blauw, hemelsblauw…

Ik kijk in de lens en maak met uitgestrekte arm een selfie.
Mijn kapsel is kort maar niet recent geknipt.
Grijs geworden haren waaien opzij door de wind.
Dat ik van blauw houd  kun je wel zien:
Blauw vest, blauwe lucht en blauwe zee.

De natuurlijke loop der dingen

Jij en ik, wij liepen achter elkaar het smalle pad,
Van de Meije als we op zondagmiddag met het gezin,
Een frisse neus gingen halen, even een paar kilometer verderop.
Fietsen tegen een paal parkeren en dan in ganzenpas deinend over de verende venige grond.
Het pad werd omzoomd door Bomen, struiken en water; ons natuur moment.

Het is wel goed zo

Nu  zit je onderuitgezakt in de stoel voor je uit te staren.
De brillenpoten zijn over je witte bakkebaarden geschoven.
Je vingers in elkaar gestrengeld, leunen op je grijze broekspijp.
Luister je naar het gesprek of zijn je gedachten elders?
Individu in je eigen wereld net als je kleinzoon die naast je zit.

Ik zou wel willen dat je nog fit en actief je beste buitenbeentje voortzet.

www.taalvanmijnhart.nl/portfolio

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *