Daar staat ze dan, vers aangesteld, een leerkracht vol goede bedoelingen.
Haar hart  liefdevol uitreikend naar de kinderen rondom haar.
Zoals een vuurtoren die zijn licht richt en ronddraait.
Over een menigte kleurig bewegende kinderlijven, op en neerdeinend als golven in de branding,
hun stemgeluid gierend en krijzend als meeuwen.

Deze onrust, veroorzaakt door een overvloed aan beweging en geluid, duwt de Pijn omhoog,
herinneringen uit haar jeugd.
Hoe verloren ze zich als meisje voelde tussen al die dynamische kinderlijfjes.
Ze herinnert zich het verdriet, de onmacht, het onbegrip en anders voelen.
Maar omdat ze deze pijnlijke plekken doorleeft heeft, kan ze een behulpzame leerkracht zijn.
Pijn helen is kracht delen. Zo kan ze een reikende hand bieden.
Een veilige plek zijn waar de ander zich geborgen kan weten.

Vanuit het begrip ‘healing centred education’ schreef ik een gedicht en maakte een papierknipsel
waarin ik vormgeef aan mijn gedachten en gevoelens die betrekking hebben op onderwijs
vanuit de positie van de leerkracht.
Lees ook mijn vorig blog vanuit het schoolgaande kind: school plein vrees

Meer kunst en paperart zie : portfolio en bezoek mijn instagram account.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *